Yazmak iyi bir iletişim aracı değil, her şeyi ters-düz edebiliyor; ama kendini anlamak ve düşünmek için iyi bir araç. Yazdığım zaman farkettim ki iyi hissediyorum, kendi kendime yazdığımda, mesaj verme kaygısı olmadan yazdığımda özellikle. Artık hissettiğimi anlatmak için, kendi sözlerimi yazmak istiyorum çoğunlukla.. Bazen tüm içtenliğiyle, çok güzel bir şey paylaşıyor insan; ama okuyanı bırak, yazan bile yazdığını ikinci bir kez okuduğunda farklı bir anlamı oluyor :)... yanlış anladığında kendi kendine soruyorsun kendin cevaplıyorsun, o sebeple kötü bir iletişim aracı.
Ne zamandır "İçimizdeki canavar" dan bahsetmek istiyordum aslında. Zaman zaman aklıma bir şeyler geldiğinde not alıyorum. Bunu da not almışım bir süre önce. Kendimi iyi bir insan olarak tarif edebilirim sorsanız. İçimdeki canavar ortaya çıktığı anları saymazsak :) Geçen bir konuda ve hatta daha farklı zamanlarda farklı olaylardaki tepkilerimden rahatsız oldum. Bazen ne oluyorsa işte oluyor, içimizdeki canavar ortaya çıkıyor ve bizim yerimizi alıyor. Bu sadece ben de olmuyor, hepimizde var. Olmayan insanlar da var, çok az da olsa. Ve ben, o olmayan birinin iyi davranışı sayesinde birden kendime geldim. Nasıl biriydik unutuyoruz bazen, bizim yerimize o içimizdeki canavar nasıl isterse öyle davranıyor o an. Kalp kırmak ve kazanmak öyle kolay ki. Kırmak mutlu etmiyor beni, haklı bile olsam rahatsızlık hissediyorum sonra. Unuttuğum iyi bir şeyi etrafımdaki insanlarda gördüğüm zaman çok mutlu oluyorum. Bunun olması büyük bir şans diye düşünüyorum. Genel olarak sevmediğim özellikleri olan biri sayesinde bile, unuttuğum iyi bir şeyleri hatırlayabileceğimi biliyorum artık. Her insanda iyi bir taraf var, farkedebilirsek ne mutlu bize.
Yorumlar
Yorum Gönder